Νοστάλγησα
Το χάδι
Το φιλί
Την αγκαλιά σου
Εκείνα τα βράδια
Που σβήναμε τις ασχήμιες του κόσμου
Δίναμε σχήμα στα όνειρά μας
Με μάτια πλημμυρισμένα συναισθήματα
Μοιραζόμασταν τα κορμιά μας
Φτερούγιζαν οι ψυχές μας ως τη θάλασσα
Εκείνα τα βράδια
Που γινόμασταν ένα...
Πόσο οδυνηρός χρόνος ο αόριστος
Ρίξε τον στη φωτιά
Να γίνει στάχτη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου