-Κάποιες φορές διαβάζοντας μια είδηση εύχεσαι να μην το είχες κάνει και πολύ περισσότερο να μην είχε συμβεί για να καταγραφεί. Και ήταν αυτή η είδηση από τις πιο αφοπλιστικές, τις πιο καθηλωτικές. "Νέος 25 ετών βρέθηκε απαγχωνισμένος στο σπίτι του.....", τρία τετράγωνα κοντά.. τρία τετράγωνα μακριά.. εξαρτάται πόση απόσταση θέλει να κρατήσει ο καθένας μας.Κι αναρωτιέμαι, τι είναι αυτό που σπρώχνει ένα νέο άνθρωπο σ'αυτό το σημείο; Τι μπορεί να τον φέρει αντιμέτωπο με το αύριο , να τον κάνει να πιστέψει οτι δεν αξίζει τον κόπο η προσπάθεια, να τον οδηγήσει στην απόγνωση, στην απελπισία, στην αυτοκτονία ως λύτρωση από τα "δεινά" ή τις "Ερινύες" του; Αναμφίβολα διανύουμε μια δύσκολη περίοδο μέσα σ'ένα ανίατο κοινωνικοπολιτικό σύστημα, όμως δεν έχουμε περάσει άλλες δυσκολίες; Πολέμους, κακουχίες, εξαθλίωση; Μόνο που τώρα ζούμε σε μια κοινωνία που ο καθένας έχει κλειστεί στο δικό του μικρό κέλυφος, στο δικό του κλειστό μικρόκοσμο, εκεί που έχει σημασία μόνο το εγώ και η επιβίωσή του, ό,τι εξυπηρετεί τις ανάγκες και τους στόχους του. Ποιός ενδιαφέρεται ειλικρινά για το διπλανό του; Ελάχιστοι, είναι μια αισιόδοξη απάντηση!Και δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς: άραγε αυτό το παιδί προσπάθησε ή απλά αφέθηκε; Μίλησε σε κοντινούς του ανθρώπους ή απέκρυψε τις νωθρές αυτές σκέψεις απελπισίας που κυρίευαν το μυαλό του;΄Τον άκουσαν; Βρήκε ανταπόκριση; Άκουσε μια τρυφερή λέξη, εισέπραξε αγάπη; Ή μήπως έχουμε "εξελιχθεί" σε μια κοινωνία ψυχρή που δεν την αγγίζει πια καμιά πρόταση αγωνίας απ'όπου κι αν προέρχεται; Μια κοινωνία που τα νούμερα των αυτοκτονιών αυξάνονται καθημερινά με δραματικό ρυθμό; Νούμερα θα μου πείτε, ποιός δίνει σημασία σήμερα σε νούμερα αν δεν έχουν να κάνουν με κέρδος; Ναι, εδώ τα νούμερα έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ψυχές, κοντινές ή μακρινές, δεν έχει σημασία.."Εμείς" αδιαφορούμε; Συνεχίζω ν'αναρωτιέμαι..Όμως πήρα μια απόφαση. Να νοιάζομαι. Δε φτάνει θα μου πείτε. Ίσως, αλλά όταν υπάρχει ένα χέρι να σε κρατήσει την ώρα που το χρειάζεσαι μπορεί και να τα καταφέρεις, μπορεί να ξεπεράσεις τους φόβους, να πάρεις δύναμη, κι αυτό, είναι κάτι! "Together we stand, divided we fall" έλεγε το τραγούδι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου